Piekeren versus bewustzijn

“Waar en wanneer is nou eigenlijk dat ‘hier en nu’?” – Loesje

Al van kleins af aan is mij verteld dat ik alles kon worden wat ik wilde. Het is natuurlijk enorm fijn om te horen dat alles mogelijk is en dat mensen in je geloven, maar ergens knaagt dit ook aan je  en levert dit tegelijkertijd soms onbewust best wel wat stress op. Want als ik alles zou kunnen worden, waarom ben ik daar dan nu nog niet? En wat kan ik er nog aan doen om dit te bereiken? Ik betrap mijzelf er vaak op dat ik continu nadenk over waar ik naartoe wil in plaats van ook te genieten van de dingen die ik nu doe. Het zal deels in de aard van het beestje zitten en tegelijkertijd is dit ook enorm te voelen in de samenleving. Stiekem willen heel veel mensen onbewust een nog toffere baan en een nog hoger salaris, maar tegelijkertijd ook bij elk sociaal event aanwezig zijn. Daardoor heb ik soms het gevoel dat ik op duizend plekken tegelijkertijd moet, maar ook wil zijn, want daar denk ik gelukkig van te worden. Daarnaast moet ik zoveel mogelijk energie steken in mijn toekomst. Vaak denk ik dat ik nog meer kans heb om door te groeien en te ontwikkelen door alles aan te pakken. Dit merk ik heel erg aan mijzelf, maar ook aan de mensen om mij heen. Wij zijn, al met al, lekker druk bezig met waar wij naartoe willen en werken daar keihard aan.

Tegelijkertijd ontstaat er een grote trend op het gebied van mindfulness, yoga, mediteren, groene sapjes en andere gezonde voeding. Naast het hip-heidsgehalte is hier blijkbaar binnen onze samenleving toch behoefte aan. Het grootste voorbeeld voor mij is toch wel de burn-out, wat echt een begrip is geworden de afgelopen tijd en steeds vaker wordt besproken op TV en in de krant. Als tegenreactie schieten de  mindfulness trainingen als paddenstoelen de grond uit en wordt het normaal om over bewustzijn te praten.

Aan de ene kant merk ik dat mijn eigen onbevangenheid steeds minder begint te worden omdat ik natuurlijk de keuze heb gemaakt om het Talent Program traineeship te volgen bij Young Colfield. Veel vrienden van mij zitten nu in dezelfde fase, waarin wij allemaal keuzes maken over thema’s waar wij tijdens onze studententijd helemaal niet over na hoefden te denken. Maar tegelijkertijd zijn wij jong, klaar voor wat om ons pad komt, klaar om een carrière te maken en staan wij te springen om alle handvaten aan te pakken die ons aangeboden worden. Ik betrap mijzelf er soms stiekem op dat het best lastig is hierin een balans te vinden: aan de ene kant die onbevangenheid te houden en aan de andere kant het serieuzere leven te ontdekken. Dit is ook de reden dat ik bij Young Colfield terecht ben gekomen, omdat hier ruimte voor gemaakt wordt binnen mijn traineeship. Een voorbeeld hiervan is dat tijdens mijn sollicitatieprocedure mij al duidelijk werd gemaakt dat het heus niet erg is om soms even rustig aan te doen. Zeker sinds ik mijn traineeship hier ben gestart, krijg ik steeds meer ruimte om hierover na te denken en word ik mij steeds bewuster van mijn gedachtes over het continu ‘aan’ staan en ontdekken, maar ook dat ik soms stiekem even behoefte heb aan wat minder.

Binnen Young Colfield ligt er een focus op vier onderdelen van ontwikkeling; Intellectueel Quotiënt, Emotioneel Quotiënt, Fysiek Quotiënt & Spiritueel Quotiënt. Dit laatste onderdeel richt zich volledig op het vermogen om te kunnen handelen vanuit zingeving en bezieling. Wij worden hierin begeleid in het ontwikkelen door bezinning, door bewust te leren kijken en luisteren, en door te leren om gebeurtenissen in een ruimere context te plaatsen. Concrete voorbeelden hiervan zijn mediteren, het leren stilstaan en waarnemen maar ook het luisteren naar jezelf door de ‘waarom’ vraag te stellen.

Zo werd ik mij ook bewust van mijn eigen gedachtes waarbij mij duidelijk werd dat ik maar continu bezig ben met de toekomst; hoe nu verder? Wat kan ik nog doen om een nóg toffere functie te krijgen? Wat kan ik doen om nog beter te worden in wat ik nu doe? Maar hierdoor was ik totaal niet bezig met wat ik nu precies aan het doen ben, wat ik wel al kan en wat voor toffe dingen ik nu al allemaal leer: allemaal thema’s waar ik niet zo snel bewust bij stil sta en wel wat vaker zou kunnen doen.

Dankzij een aantal mooie en leuke gesprekken met mijn Talent Manager, Matthijs, ben ik hier steeds bewuster mee aan de slag gegaan. Iets wat best wel lastig blijkt te zijn, als je alles leuk vindt wat je aan het doen bent en overal energie vandaan haalt. Soms even de ‘rem’ erop kan erg goed helpen, maar het is best moeilijk om aan te voelen wanneer dat kan.  Zo betrap ik mijzelf er vaak op dat wanneer mensen mij vragen hoe mijn dag was, ik dan vaak zeg “druk, druk, druk”. Terwijl ik misschien ook wel een hele leuke of leerzame dag heb gehad. Dankzij de toffe begeleiding bij Young Colfield en eigen inzien ben ik steeds bewuster bezig met wat ik ervaar. Zo probeer ik steeds meer vertrouwen te hebben over wat er komen gaat en ben ik minder aan het piekeren als ik over de toekomst nadenk. Ik ben er nog lang niet, maar doordat ik nog wel een tijdje bezig ben met mijn traineeship weet ik dat ik nog meer stappen hierin kan gaan zetten. Een ding heb ik wel al geleerd en weet ik nu ook: ik hoef niet continu na te denken over waar ik naartoe wil, maar mag soms ook wel echt even de zweverige hippe yogi in mij naar boven halen en bewuster in het moment leven. Mijn nieuwe motto; wat komt, dat komt, en als het niet goedkomt, komt het alsnog goed!

Geplaatst door Young Colfield op 18 maart 2019