In dit interview spreken Suzanne (Commercieel & Talent Manager bij Young Colfield) en Casper (Trainee bij Young Colfield) met Henk de Torbal, Directeur Mens & Werk (M&W) bij de Consumentenbond.
Een open gesprek over nieuw leiderschap, medemenselijkheid en systeemverandering. Van customer service binnen de telecomsector naar HR bij de Consumentenbond. Het is een verhaal over het loketdenken doorbreken, vroeg beginnen met talenten ontdekken en het belang van jezelf kennen.
Maatschappelijke impact & medemenselijkheid
Van starter binnen de telecom, naar je huidige werkgever: de Consumentenbond. Wat dreef die keuze?
Na mijn studie ben ik vrij snel de telecom ingerold. Rond mijn 20e gaf ik al leiding. De wereld van customer service draaide om hard werken, targets halen en commerciële druk. Tijdens mijn ‘dertigerscrisis’ kwam ik tot het inzicht dat ik niet alleen bezig wilde zijn met aandeelhouderswaarde en geld verdienen, maar juist met maatschappelijke impact.
Die impact vond ik bij de Consumentenbond. Ik begon daar vanuit mijn inhoudelijke expertise en heb daarna verschillende rollen vervuld. Wat daarin steeds terugkwam, is mijn vermogen om de juiste mensen op de juiste plek te zetten. In mijn huidige rol als Directeur M&W komt dit nog steeds van pas.
Wat heb je geleerd over jezelf bij die transitie van omgeving?
De veranderde omgeving vroeg om ander leiderschap. In mijn telecomtijd leerde ik hoe je veranderingen snel doorvoert, resultaatgericht werkt en sterke teams opbouwt. Er heerste een duidelijke focus op prestaties. Bij de Consumentenbond ontdekte ik dat resultaat niet het enige is dat telt. Hier draait het om consumenten écht helpen. Die ervaring heeft me geleerd verder te kijken: naar de mens achter de consument én achter de collega.
Die mensgerichte aanpak pas ik nog steeds toe. Samen met collega's onderzoek ik naar wat hen drijft binnen onze organisatie. Wanneer mensen intrinsiek gemotiveerd zijn, presteren ze niet alleen beter, maar verklein je ook de kans op burn-outs en ongewenste carrièreswitches.
Tegelijk zie ik dat dit niet alleen een organisatievraagstuk is. Veel van wat mensen belemmert of juist in beweging brengt, ontstaat al veel eerder en wordt versterkt door hoe wij onderwijs, werk en begeleiding hebben ingericht. Daar raakt leiderschap voor mij aan een groter maatschappelijk vraagstuk, waarin verandering nodig is.
Een systeemverandering is een interessante kijk op deze kwestie. Kan je hier wat meer over delen?
Onze maatschappij is georganiseerd aan de hand van verschillende ‘loketten’: basisschool, middelbare school, vervolgopleiding, en later de werkomgeving. Op het moment dat je ‘klant’ bent bij dat loket, heeft de instantie zorg voor je. Maar zodra je niet meer in dat bakje valt, houdt de zorg op. Het systeem is bovendien ingericht op curatie, denk aan psychologen en burn-out deskundigen. Mijn overtuiging is dat we de loketten moeten doorbreken en overstijgende begeleiding moeten bieden gedurende het hele leven, startende vanaf de basisschool. Als we mensen op jonge leeftijd al helpen ontdekken waar ze gelukkig van worden én waar hun talent zit, heeft dat een grote impact op de maatschappij als geheel. Via mijn eigen bedrijf werk ik nu aan die verschuiving: van curatief naar amplitief denken, van achteraf herstellen naar vooraf versterken.
Leiderschap
Wat is jouw visie op het leiderschap van de toekomst?
Een formele titel of jarenlange ervaring maken iemand niet automatisch een goede leider. Ze zeggen lang niet altijd iets over iemands vermogen om talent te herkennen of om mensen te helpen ontwikkelen. Het Peter Principle is hier van toepassing: rise until your own incompetence. Ik geloof daarom meer in persoonlijk leiderschap. Jezelf kennen is daarbij cruciaal: weten waar je kracht ligt, maar ook waar je grenzen liggen. Durven vertrouwen op gevoel en intuïtie. Het is de kunst om mensen om je te heen verzamelen die eerlijk tegen je zijn en die je vertrouwt. Goed leiderschap vraagt wat mij betreft om een balans tussen hard op inhoud en zacht naar de mens.
Als er sprake is van formeel leiderschap wil ik de nieuwe generatie meegeven: laat jouw beeld van de status die bij de rol hoort, los. Gebruik je positie juist om het systeem uit te dagen. Hiërarchie brengt in mijn optiek per definitie een machtsrelatie met zich mee. De vraag is hoe je die macht inzet. Voor mij draait toekomstig leiderschap minder om positie en meer om het vermogen om talent in een groep tot bloei te laten komen. Hiërarchie zal er altijd zijn, maar de kern is dat we moeten samenwerken om een gemeenschappelijke doel te behalen, zonder dat hiërarchie een allesbepalende rol speelt.
Advies voor jong talent
De nieuwe generatie ervaart wel eens verschil in denken en doen met andere generaties op de werkvloer. Wat is jouw kijk hierop?
Ik ben wat minder van het ‘generatiedenken’. Het draait om individuen, om mensen. Met de een heb je nu eenmaal sneller een klik dan met de ander. Dat is menselijk en niet per se generatiegebonden.
Wat jonge mensen mij brengen, is scherpte. Ik daag jonge talenten uit om nieuwsgierig te zijn naar de manier van denken van de ander en hierover het gesprek aan te gaan. En ik geef ze mee dat ze zichzelf niet moeten onderschatten. Want ook als je nog maar net begint, kun je met jouw perspectief oudere collega’s inspireren en verder helpen. Vernieuwing komt juist vaak van mensen die nog onbevangen kijken.
Hoe kan jong talent zich verder onderscheiden?
Dat zit vaak in een combinatie van factoren. De basis is dat je jezelf goed kent: waar ben je sterk in en wat heb je nodig om je verder te ontwikkelen? Tegelijk is potentieel nooit alleen een kwestie van het individu. Het gaat ook over de context en hoe het individu er mag zijn. Iemand kan pas groeien als er ruimte en goede ondersteuning is binnen de organisatie. Dat is lang niet altijd zo. Als die basis op orde is, onderscheidt jong talent zich vaak door een gezonde dosis durf.
Welke laatste wijsheid wil je delen?
Ik geloof dat wie wij zijn altijd ontstaat in het samenspel tussen nature and nurture. Wat je meekrijgt uit je familie, opvoeding en ervaringen werkt vaak lang door. Bepaalde patronen komen in een mensenleven geregeld terug. De kunst is om die patronen te leren herkennen en om ermee om te leren gaan. Soms moet je ze accepteren, soms doorbreken. Dat bewustzijn helpt om met meer mildheid naar jezelf te kijken en met meer richting je eigen keuzes te maken.
.jpg)
